ความบริสุทธิ์ใจในการทำกุรบ่าน

1. ความสำคัญของเจตนาและการรักษาความบริสุทธิ์ใจ (อิคลาศ) หัวใจสำคัญของทุกกิจกรรมทางศาสนาไม่ใช่เพียงแค่รูปแบบการปฏิบัติภายนอกเท่านั้น แต่คือความพร้อมของจิตใจ
แหล่งข้อมูลเน้นย้ำว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงมองที่รูปร่างหรือร่างกาย แต่ทรงมองที่หัวใจ
การปฏิบัติที่ถูกต้องทั้งภายนอกและภายในเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะความบริสุทธิ์ใจซึ่งเป็นเงื่อนไขที่สำคัญที่สุดในการที่อิบาดะฮ์ (การภักดี) จะถูกตอบรับ
หากการทำกุรบานมีเจตนาเพื่อโอ้อวด แม้รูปแบบภายนอกจะสมบูรณ์เพียงใด ก็อาจไม่บรรลุเป้าหมายที่แท้จริง

2. เป้าหมายที่แท้จริงของการทำกุรบาน คำว่า "กุรบาน" มีความหมายว่า "ความใกล้ชิด" ซึ่งหมายถึงการกระทำใด ๆ ที่ทำให้เราได้ใกล้ชิดกับอัลเลาะห์
ในทางนิติศาสตร์อิสลามมักใช้คำว่า "อุฎหิยะฮ์" ซึ่งหมายถึงการเชือดเพื่อเสียสละ
แหล่งข้อมูลระบุว่า เลือดและเนื้อของสัตว์นั้นไม่ได้บรรลุถึงพระเจ้า แต่สิ่งที่พระองค์ทรงต้องการคือความยำเกรง (ตักวา) และเจตนารมณ์ที่บริสุทธิ์จากหัวใจของผู้ปฏิบัติ
นอกจากนี้ยังเป็นวาระสำคัญในการแสดงความขอบคุณต่อความโปรดปรานที่พระองค์ประทานให้ตลอดทั้งปี

3. การเลือกสัตว์กุรบานที่มีคุณภาพ การทำกุรบานควรเลือกสัตว์ที่ดีที่สุดและสมบูรณ์ที่สุดเท่าที่ความสามารถจะอำนวย
ศาสนาได้กำหนดลักษณะและอายุของสัตว์ไว้ เช่น อูฐต้องมีอายุครบ 5 ปีเข้าปีที่ 6 วัวต้องครบ 2 ปีเข้าปีที่ 3 และแพะหรือแกะควรมีอายุประมาณ 1 ปี
สัตว์ที่นำมาทำกุรบานไม่ควรมีตำหนิที่ชัดเจน เช่น ตาบอด ขาเป๋ หรือหูขาด เพราะเป็นการถวายแด่พระเจ้า จึงควรรักษามาตรฐานให้ดีที่สุด
โดยมีการยกตัวอย่างเรื่องราวของฮาบีลที่เลือกสัตว์ที่ดีที่สุดมาถวายจนได้รับการตอบรับ

4. การแบ่งปันเนื้อกุรบานตามหลักการ เนื้อกุรบานควรถูกนำมาจัดสรรเพื่อสร้างประโยชน์ในสังคม โดยทั่วไปแนะนำให้แบ่งเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนที่หนึ่งไว้รับประทานเองในครอบครัว ส่วนที่สองมอบเป็นของขวัญ (ฮะดียะฮ์) ให้เพื่อนบ้านหรือผู้ที่มีฐานะ และส่วนที่สามบริจาคเป็นทาน (ซอดะเกาะฮ์) ให้แก่คนยากจน
แม้การแบ่ง 3 ส่วนจะไม่ใช่ข้อบังคับที่ตายตัว แต่การบริจาคถือเป็นสิ่งสำคัญ เพราะหากเชือดแล้วรับประทานเองทั้งหมดจะทำให้ความหมายของการเสียสละเพื่อใกล้ชิดพระเจ้าลดน้อยลง

5. การเตือนให้ระวังการโอ้อวดและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม
- เตือนให้มุสลิมระมัดระวังพฤติกรรมในลักษณะการโอ้อวด (ริยาอ์) เช่น การอวดจำนวนสัตว์หรือราคา ซึ่งเป็นลักษณะของยุคญาฮิลียะฮ์ (ยุคก่อนอิสลาม)
- ในขณะเชือดหรือจัดการเนื้อกุรบาน ควรมีมารยาทและสำนึกว่าเป็นอิบาดะฮ์ที่ยิ่งใหญ่ ไม่ควรทำกิจกรรมอื่นที่ไม่เหมาะสม เช่น การสูบบุหรี่ หรือการพูดจาไร้สาระ แต่ควรใช้เวลานี้ในการรำลึกถึงพระเจ้าและกล่าวตักบีรเพื่อประกาศความยิ่งใหญ่ของพระองค์